René traint met zijn dochtertje voor Rondje Lindewijk

Eva is 5 en gaat naar groep 2 van obs Heidepolle. Zij denkt dat haar pappa zijn centjes verdient met hardlopen.

René Kromkamp en zijn dochter Eva.

René Kromkamp en zijn dochter Eva. Eigen foto

‘Eigenlijk ben ik bouwvakker’, vertelt René Kromkamp. Hij is geboren en getogen in Oldeholtpade, woonde tot voor kort in Wolvega en nu tijdelijk op camping De Bosrand in De Pol. ‘Mijn dochter gaat vaak mee naar mijn hardloopwedstrijden. Dat vindt ze mooi. Dan roept ze “kom op pappa, kom op!”. Daardoor denkt ze, dat het mijn beroep is.’ Binnenkort doen vader en dochter samen mee aan Rondje Lindewijk, het hardloopevenement op zaterdag 2 oktober in Wolvega.

René Kromkamp deed al meerdere keren mee aan Rondje Lindewijk. ‘Volgens mij alle edities die er tot nu toe geweest zijn. Ik vind het echt jammer dat ze de 16 kilometer dit jaar niet doen, voor mij is 8 kilometer eigenlijk de moeite niet waard.’ Maar toch loopt René ook tijdens Rondje Lindewijk 2021 weer mee. Voor zijn kleine meid, Eva. Zij is 5 en doet dit jaar voor het eerst mee. ‘Zij doet de 500 meter. Ik ben apetrots op haar. We trainen samen. Ze vindt het machtig mooi dat ze nieuwe hardloopschoenen heeft gekregen. Eigenlijk wil ze er ook nog een bijpassende outfit bij, van mijn team.’

Ultraloper

Want René is zelf een ultraloper. Dat wil zeggen dat hij als hardloper afstanden langer dan de 42 kilometer van een marathon aflegt. ‘Op dit moment train ik voor de Indian Summer Ultra in Drenthe’, vertelt hij. ‘Dat zijn afstanden van meer dan 100 kilometer, over grotendeels onverhard terrein.’ Het is niet de eerste keer dat hij zo’n lange afstand gaat hardlopen. In 2017 werd hij bijvoorbeeld eerste bij de Indian Summer Ultra. Hij wist toen 127 kilometer af te leggen. ‘Maar de prestatie waar ik het meest trots op ben, is die van De 24 uur van Deventer in 2017. Binnen die 24 uur heb ik toen 183 kilometer hardgelopen.’

De tekst gaat verder na de foto


René begon in 2015 met hardlopen. Op die manier vond naast zijn werk in de bouw de tijd om in vorm te blijven. Datzelfde jaar liep hij zijn eerste marathon. Inmiddels hangen er flink wat medailles in zijn woonkamer. ‘Net als ieder ander moest ik in het begin stukjes wandelen. Zo begint echt iedereen. De kick zit hem voor mij in het steeds een stapje verder gaan. Je test zowel fysiek als mentaal hoe ver je kunt gaan. Ik heb wel op de grond gelegen van de pijn, en overgegeven. Maar als je dan over de finish komt, en je hebt het hem toch weer geflikt… dat gevoel, dat is voor mij het mooiste wat er is.’

Begin 2018 sloeg het noodlot toe. In mei zou René de Elfsteden Ultraloop gaan doen. ‘Daar zag ik enorm naar uit. Maar twee maanden voor de Ultraloop brak ik mijn knie tijdens het schaatsen.’ Hij moest een jaar lang revalideren. ‘Net toen ik weer in vorm was, kwam corona. Alle ultralopen werden natuurlijk ook afgelast.’ René bleef wel trainen, maar ‘de coronatijd stond voor mij tot voor kort vooral in het teken van mijn werk in de bouw.’

Enige Weststellingwerver

Ook zijn jongere broer Paul is een ultraloper. ‘Hij woont in Ooststellingwerf. Daar zijn wel wat meer ultralopers. Voor zover ik weet ben ik de enige Weststellingwerfse ultraloper.’ De broers helpen elkaar. ‘Als hij ergens een wedstrijd doet, ga ik regelmatig mee, en vice versa.’ Als René een grote wedstrijd loopt, gaat er een heel team mee. ‘Onder andere iemand voor de verzorging, iemand die kookt, een chauffeur. Ja, een groot deel van mijn leven staat in het teken van deze sport. Ik ben de mensen die dat mogelijk maken erg dankbaar.’

De Indian Summer Ultra is op zaterdag 16 oktober. ‘Ik moet voor mijn gevoel nu echt in een paar weken tijd van 0 naar 120 kilometer. Flink trainen dus. Rondje Lindewijk is een leuk tussendoortje. Ik ben vooral hartstikke blij dat Eva dan ook meedoet, en ben nu al heel trots op haar.’