Kunstenaar Titi Zaadnoordijk is weer terug van IJsland

Titi Zaadnoordijk bij werk dat ze op IJsland maakte. FOTO LENUS VAN DER BROEK

Om nog één keertje als gezin op zomervakantie te gaan vertrok kunstenaar Titi Zaadnoordijk uit Scherpenzeel begin juli met haar twee jongvolwassen dochters naar IJsland. Met de auto op de boot, via Denemarken. Afgelopen week keerde zij terug. Vanuit het oosten heeft het gezin Zaadnoordijk bijna vier weken IJsland bereisd.

De natuur was overweldigend, onvoorstelbaar, zo groot, de rotsen, gestolde lavavelden, de eeuwige sneeuw, glooiende bergen en begin juli alleen rond middernacht een paar uur schemerlicht. Het gezin heeft op een gletsjer gelopen, tussen het ijs gezwommen en onder watervallen doorgelopen. Het bezocht watervallen, kokende modderpoeltjes, kleine en grote geisers en heel veel zwaveldampen.

Verder spotte het papegaaiduikers, zwom in natuurlijk warm water en maakte een trektocht met rugzakken en een tentje door de bergen. Het gezin bezocht steden en dorpen, huizen en musea, ontmoette toch af en toe andere mensen en deed IJslandse boodschappen.

Materiaal verzamelen

Titi Zaadnoordijk verzamelde ondertussen materiaal, stenen, veren, touw maar ook oude tafelkleden uit een verlaten huis, stukken kant en kleedjes uit tweedehandswinkels en afbeeldingen van foto’s en andere materialen uit onder andere maritieme musea. Want toen zij dit vakantieplan verzon, bedacht ze, dat als ze toch zo’n lange reis zou gaan maken, het wel heel mooi zou zijn om langer te blijven, om ook op IJsland aan het werk te gaan, eens een tijdje ongestoord door dagelijkse beslommeringen. En aangezien IJsland ook een land van visserij is sloot dit mooi aan bij Titi’s thema ‘Visvrouwen en Kabeljauw’.

Textielmuseum

Dus de kunstenaar boekte voor augustus een Residentieplek in Blönduós, bij het IJslands Textielcentrum. Hoewel textiel niet het eerste is waar je aan denkt bij het werk van haar zijn stoffen en kantjes, wol en borduurpatronen, knopen en band, wel zaken waar ze erg enthousiast van wordt. Bovendien borduurt zij op papier, haakt ze grote mensfiguren en kleine koperen visjes en naaide ze een hele serie truimensen als ode aan de schipperstrui. Dus misschien een vreemde eend, maar toch was ze zeer op haar plek in het Textielcentrum.

In de grote studio van het Centrum had ze haar atelier en in het naburige Textielmuseum deed ze onderzoek naar de Klederdracht van IJsland. In ze kleine tekeningen maakte ze zich de klederdracht eigen. Leuke ontdekking was, dat in tegenstelling tot in Nederland, het haar van de IJslandse vrouw niet strak weggestoken is, maar dat het vrijelijk mag waaien onder hun zwarte kapje met staart. Dit inspireerde Titi Zaadnoordijk tot een serie grote werken met brede monden en vrolijk wapperende haren.

Gouden vissen

Uitgedaagd door de moderne digitale machines in het centrum tekende ze een vis die door een ultramoderne borduur-naai-machine in goud op een versleten hemd werd geborduurd, het kreeg de titel ‘Hart van de visserman’, en nu de machine toch bezig was liet Zaadnoordijk hem nog een hele serie gouden vissen borduren voor op een schort voor haar moeder.

Titi Zaadnoordijk en haar zeven collega’s, uit onder andere Canada, Chili en de VS, die in augustus hun residentieperiode in Blönduós hadden, sloten hun werkperiode af met een goedbezochte tweedaagse expositie in de gebouwen van het textielcentrum. De grote studio met uitzicht over de fjord waar zij vier weken aan het werk was geweest hing vol met haar nieuwste kunst.

Dit nieuwe werk is nu te zien in Tini’s expositieruimte in Scherpenzeel. In het ateliergedeelte hangen de tekeningen waar ze nog mee bezig is. Iedereen is van harte welkom om langs te komen aan het Voetpad om het werk te bekijken.

De kunstenaar is ondertussen werk aan het inlijsten voor de volgende expositie. Op 5 november is de opening van Titi’s grote tentoonstelling in het Vlechtmuseum in Noordwolde, daar zal zeker ook nieuw IJslands werk te zien zijn, naast eerder werk dat ze maakte rond het thema ‘Visvrouwen en Kabeljauw’.