Herstel van fietspad langs Linde: het is stil aan de overkant

Het is vooralsnog volstrekt onduidelijk hoe het verder gaat met het vervangen van het oude fietspad langs de Linde vanaf Kontermansbrug bij De Hoeve. Er wordt volop overleg gepleegd over de te kiezen aanpak, maar dat heeft nog niet ergens toe geleid.

Het oude asfalt op de route van het fietspad is verwijderd.

Het oude asfalt op de route van het fietspad is verwijderd. Lourens Looijenga

Duidelijk is wel dat de betrokken partijen er maar heel weinig over willen zeggen. Publiciteit komt niet gelegen. Dat duidt meestal op een probleem of een verschil van inzicht. Hoewel de verantwoordelijkheid bij de gebiedscommissie (provincie) ligt, blijft de gemeente als medefinancier medeverantwoordelijk. En de verantwoordelijk wethouder is door oppositiepartijen al flink aangepakt. Er zou onvoldoende kennis van zaken zijn en er zou onvoldoende onderzoek zijn gedaan naar de ondergrond, iets wat de wethouder in een openbare vergadering bestreed.

Rapport

Maar na de verzakkingen bij het fietspad tussen De Blesse en Driewegsluis, een gemeentelijk project, kan ook wethouder Jack Jongbloed niet een nieuw debacle veroorloven. Uit een vertrouwelijk rapport van Sweco blijkt dat de aannemer misschien daar niet overal gedaan heeft wat hij moest doen, maar juist wel op de plekken van de scheuren. Het lijkt een juridische uitdaging om hem op basis van dat rapport aansprakelijk te stellen.

Drijfzand

En als je het werkvolk ter plekke mag geloven, ligt dat risico levensgroot op de loer, dat ook fase 2 van de Domeinenweg bij Wolvega naar de Kontermansbrug op figuurlijk drijfzand rust. Het andere fietspad (fase 1) was een relatief licht pad, fase 2 gaat uit van een breder (twee meter) en dus zwaarder pad op veengrond. Projectleider Egbert Smit zegt dat de beide paden niet te vergelijken zijn, zonder dat verder toe te lichten want dan zou hij indirect een mening geven over de eerste fase. Smit deelt de zorgen over dreigende verzakkingen niet. Zorgen die de gemeenteraad al wel uitte. Zo waarschuwde SDW voor een financieel debacle.

Witsnuitlibelle

Uiteindelijk ligt het werk al vier maanden stil, met dank aan een foute inschatting van de natte situatie en een hele mooie libelle: de in Europa zeldzame witsnuitlibelle. In februari bleek de ondergrond te drassig voor het zware materieel om zo het oude asfalt af te voeren. In april werden daarom door de aannemer boten ingezet. ‘Hadden we dat direct maar gedaan’, zo zegt Egbert Smit. De verwachting was dat het geen gevolgen zou hebben voor waterplanten, waarop de eitjes van de libelle zitten. Als je het Fryske Gea mag geloven is de unieke populatie in de Lindevallei nu voor vele jaren verstoord. Misschien niet het goede moment om daar alsnog te vragen of het ook met kleinere boten mag…. Smit benadrukt dat het bovendien echt niet zo is dat de bijzondere natuur in de Lindevallei het in de zomer wel toelaat boten in te zetten.

Verbazing

Maar wat dan? Er wordt vooral veel gepraat. De natuurbeschermers kijken met stijgende verbazing toe. Het zou volgens Smit maar zo kunnen dat er een totale nieuwe afwijkende aanpak moet komen, waarvoor de bestaande vergunningen niet toereikend zijn. Een vergunning op basis Wet natuurbescherming moet dan door de provincie worden verleend. Er is nog niets aangevraagd. Er werd al uitgegaan van vertraging tot december. Maar misschien was dat nog te optimistisch. Smit heeft namelijk geen idee of er deze zomer, de ideale periode om er te werken, wel weer begonnen wordt. ‘Extra vertraging? Geen idee. Er is onvoldoende duidelijkheid.’ En daar laat hij het bij.

Oude meander

De enige graafmachines die wel werken zijn bezig met het herstel van de oude meander even verderop aan de overkant. Het rivierwater volgt inmiddels de nieuwe route. Er is een dam gelegd in de bestaande bedding. Het fietspad volgt ooit die meander, zo is het plan. Maar nu is het nog stil aan de overkant, al proberen twee oudere fietsers dapper door het zand heen te komen, tot het niet meer gaat. ‘Dat zien we dagelijks’, aldus de kraanmachinist.