Nachtmerrie van elke ouder werd keihard werkelijkheid

Steggerda/Noordwolde - Het is de nachtmerrie van elke ouder: dat je kind iets vreselijks overkomt. De ergste nachtmerrie werd voor voormalig raadslid Han de Nekker uit Steggerda werkelijkheid.

Zaterdagavond om tien over elf stond de politie aan de de deur. Han de Nekker klinkt verdoofd. Zijn achttienjarige geadopteerde zoon Vinicius was naar Pingjum gegaan, waar hij logeerde bij zijn vriendin Jessica. 'Ze kenden elkaar al een tijdje', zegt De Nekker. 'Ze hadden elkaar leren kennen bij de Spokeplas. Jessica verbleef altijd met haar ouders op camping De Haenestede. Sinds de zomer was het 'aan'.

Samen de hond uitlaten

's Avonds gingen zij de hond van de familie van Jessica uitlaten. Ze liepen rond tien uur langs een heel donkere weg. Er kwam een auto aan en ineens was er een klap.' De bestuurder van de auto was uitgestapt. 'Hij had wel de hond zien liggen', vervolgt De Nekker, 'maar verder niets. Het was een heel donkere weg.'

Jessica zelf was even het bewustzijn kwijt. De Nekker: 'Toen zij bijkwam, belde ze direct een vriendin. Toen de bestuurder haar vroeg of het ging, zag hij Vinicius liggen en raakte hij in paniek. Jessica's vader is toen als een idioot naar de Waltingaleane gekomen om hartmassage toe te passen.'

Maar het was te laat. In het ziekenhuis overleed Vinicius.

Dit is de grootste angst van iedere ouder

'Het is altijd spannend als je kinderen uit logeren gaan', zegt De Nekker. 'Dit is de grootste angst van elke ouder. Aan de ene kant probeer je te relativeren, en dan slaat de emotie weer toe. Ineens leef je in een heel aparte wereld. Maar het staat niet in je systeem. Eigenlijk is het een ver-van-mijn-bed-show en dan blijkt dat het je toch kan overkomen.

Vinicius was achttien jaar. Hij was net geslaagd en was vorige week begonnen aan een opleiding bij Talant in Beetsterzwaag om met gehandicapte kinderen te gaan werken. De Nekker: 'Dat mocht hij heel graag doen. Het is een zeer schrale troost om te weten dat hij geen pijn heeft gehad, daar waren we erg bang voor.'

Op zoek naar biologische moeder

Eerder dit jaar werden Vinicius en zijn broer Luis Antonio herenigd met hun biologische moeder uit Brazillië. De Nekker: 'Ze hebben beiden veel meegemaakt. Hun bloedband was heel sterk. Vinicius heeft zich zijn leven lang afgevraagd wie hij was en waar hij vandaan kwam. Net als zijn moeder hield Vinicius veel van knuffelen. Die ontmoeting was heel waardevol voor hem.' Vinicius had van haar een armbandje gekregen dat hij altijd droeg.

Vrijdag is de crematie. Tot die tijd is Vinicius thuis. 'Het is heel prettig om even bij hem te kunnen gaan zitten', zegt De Nekker. 'We weten zeker dat hij heel gelukkig was toen hij stierf.'