NiekHoort
Door Niek van der Oord

Column: 'Verdrietig en boos word ik van al die mensen die maar wat roepen'

Soms verdrietig, soms boos word ik er van. Van al die mensen die maar wat roepen zonder zich eerst echt in een onderwerp te verdiepen.

Het is mogelijk ingegeven door de onzekere tijden waarin we met zijn allen verkeren. De bestorming van het Capitool door Trump-aanhangers maakte duidelijk hoe gevaarlijk het steeds maar ongefundeerd hameren op hetzelfde aambeeld (‘we hebben de verkiezingen niet verloren’) is.

Welk weldenkend mens haalt het in zijn hoofd het Capitool binnen te dringen. Moeten wij vrezen dat het Binnenhof binnenkort aan de beurt is of zo u wil op lager niveau ons gemeentehuis?

Omdat daar mensen zitten die een andere (lees ongewenste) mening vertolken? In de discussie rond corona verhardden de standpunten zich steeds meer. Je hebt mensen die het virus heel serieus nemen en alle opgelegde maatregelen noodgedwongen respecteren, er zijn mensen die het virus niet in twijfel trekken, maar de lockdown en een eventuele avondklok niet accepteren.

En dan zijn er mensen die niet geloven dat er een virus is en dus alle maatregelen grote onzin vinden. Een mengelmoes van die twee laatste groepen demonstreerde zondag in Amsterdam. Er was geen vergunning verleend voor de bijeenkomst. Dat de politie er met een waterkanon een einde aan maakte, hoeft dus niemand te verbazen.

Maar de demonstranten hebben het over dictatuur en op sociale media worden de agenten al vergeleken met nazi’s. Hoewel ik niet blind ben voor gestaafde argumenten die een ander licht werpen op maatregelen van onze regering, haak ik af als parallellen met de Tweede Wereldoorlog worden getrokken. Als nabestaande van holocaust-slachtoffers voel ik mij tot in mijn ziel geraakt.

Het vaccin komt er aan. De vorige keer stelde ik voor schrijver Johan Veenstra als prikambassadeur te nemen. Hij is daar van harte toe bereid. ‘Ik roepe hierbi’j echt iederiene op om him of heur inenten te laoten aj’ as groep an de beurt binnen. Et is echt van groot belang, want des te eerder is dat ellendige virus versleugen en kuwwe weer gewoon leven.’ Woorden die mij in elk geval als muziek in de oren klinken.