Leon Knol moet wennen aan niveauverschil

Na zeven jaren in de tweede klasse te hebben vertoefd, keerde SV Olyphia onder leiding van Peter Pot vorig seizoen terug in de derde klasse. Doelman Leon Knol (22) koos na een kortstondig avontuur bij hoofdklasser MSC, weer voor de club uit Noordwolde. Dat betekent voor hem een flinke stap terug, maar voor Olyphia heeft hij veel over.

Knol doorliep zijn sportieve jeugd bij SV Olyphia en benutte twee jaar geleden de kans om een aantal treden hoger te spelen bij hoofdklasser MSC. Maar na één gebroken seizoen in Meppel keert hij terug in Noordwolde. Geheel vrijwillig was die stap terug overigens niet, want de leiding van MSC besloot een aantal zondag teams op te heffen, waardoor er voor hem was geen plaats meer was. Voor Leon was op dat moment een terugkeer naar ‘zijn’ SV Olyphia de enige juiste keuze, maar in zijn afwezig degradeerden de Noordwoldigers naar de derde klasse. Hij bracht een offer en deed een flinke stap terug. Leon: “Ja, dat klopt en ik moest wel even wennen aan het niveauverschil. Bij MSC was een aantal spelers afkomstig van een BVO, zoals FC Groningen of FC Emmen en in Noordwolde ga je die niet tegenkomen.”

 

Vriendschappen

Toch voelt het niet als een persoonlijke degradatie, want hij krijgt er ook een hoop voetbalplezier voor terug. En jij speelt weer met jongens uit het dorp. “Bij MSC kwam een handjevol spelers uit Meppel en omgeving en de rest kwamen van buitenaf. Ook dat is een groot verschil met Olyphia,” vervolgt Knol. “Daar komt elke speler in principe uit het dorp of directe omgeving.” Alles bij elkaar opgeteld geeft hij toe het fijn te vinden om terug te keren. Knol: “Uiteindelijk besef ik hoe goed de club voor me is geweest en ik had het er altijd naar mijn zin.” De jonge keeper sloot er veel vriendschappen en trok vanaf de jeugd met de dezelfde teammaten op. Van die vriendengroep maakte hij als eerste de overstap naar de hoofdmacht van Olyphia. “Het kwam op dat moment zo uit, ”legt Leon uit. “De toenmalige eerste en tweede keepers vielen door verschillende omstandigheden uit en zo kwam er voor mij een plek vrij.” Hij werd daarmee voor de leeuwen gegooid, maar het pakte goed uit en hij werd in 2018 zelfs speler van het jaar.

Aan de Elsweg in Noordwolde viel hij op door zijn goede keeperswerk en werd vervolgens door de assistent trainer van MSC uitgenodigd om in Meppel te komen keepen. Het afscheid nemen was niet eenvoudig, maar een vooruitzicht op een carrière op een hoger niveau woog op dat moment zwaarder. Gelukkig reageerde de club positief op zijn aangekondigde vertrek en gunden zij hem zijn kans. “Ik heb altijd de ambitie gehad om hogerop te komen en zag dit als een kans om uit te vinden wat mijn top is.” Ook al doet hij nu een flinke stap terug, zijn top bereikte hij volgens eigen zeggen nog niet.

 

Veel geleerd

Bij MSC kwam hij niet uit de verf en kon hij door de abrupte stop van het seizoen weinig van zichzelf laten zien. Hij stond uiteindelijk acht keer onder de lat. Knol: “Ik heb desondanks veel geleerd en trainde op hoog niveau. Dat merk je echt wel. De jongens met wie ik in aanraking kwam hadden al veel ervaring op dat niveau. Je krijgt meer individuele aandacht en daarnaast ligt het tempo een stuk hoger. Daardoor wordt je in technisch opzicht een stuk sterker.” De kans bestaat dat hij die aanpak in Noordwolde gaat missen. Hij neemt de tijd om over deze opmerking na te denken. “Uiteindelijk draait het om jezelf. Je moet de motivatie uit jezelf halen en jezelf persoonlijke doelen stellen.” Hij ziet dat zijn teamgenoten hun stinkende best doen en weet dat iedereen op zijn eigen niveau presteert. “Oké, kwalitatief is het niet te vergelijken met MSC, maar de inzet is er niet minder om.”

 

Handhaven

De jonge doelman klinkt niet echt ambitieus als we het hebben over de kansen voor SV Olyphia, maar in een korte analyse licht hij zijn twijfel toe. “We hebben te maken met het vertrek van goede spelers in de as, zoals Marcel de Nekker, aanvoerder Bert Veenstra en Jeroen Dolstra achterin. Handhaven is het hoogst haalbare voor ons, denk ik. We versterken ons met jeugdspelers die moeten de kans krijgen om om te schakelen.”

Het meest ziet hij uit naar de derby’s en bij de aftrap van het seizoen was het gelijk raak. Samen met buurclub VV Oosterstreek trapten zij het seizoen af. “Dat heb ik echt wel gemist, ”geeft hij toe. “Bij MSC was stadsgenoot Alcides de dichtstbijzijnde club waar tegen we speelden. De andere clubs lagen in Zuid-Holland en het midden van het land. Ja, die derby’s heb ik echt wel gemist,” herhaalt hij. “Het trekt veel publiek naar het sportveld en de sfeer die de supporters oproepen is prachtig.”

 

Beetje gek

De keuze voor keeper lag niet direct voor de hand, maar dat de start van zijn carrière in Giethoorn lag, weet hij zich helder voor de geest te halen. “Ik weet het nog precies. De keeper kwam onfortuinlijk in aanraking met de doelpaal en durfde daarna niet meer tussen de palen te staan.” Leon bood spontaan zijn diensten aan en kwam vervolgens nooit meer onder de lat vandaan. “Ik vind het mooi om te doen en je moet een beetje gek zijn. Het geeft mij een kick als ik door me uit te rekken een bal uit het doel houd.” Knol, die in het dagelijks leven algemeen medewerker is bij het autobedrijf van zijn buurman, weet wat hij nodig heeft om een goede keeper te worden. “Ik kan wel wat dominanter worden en meer met de spelers om mij heen bezig zijn. Het gaat vooral om de uitstraling. De spits moet weten dat hij met mij in het doel geen kans maakt.”

Tot slot spreken wij over zijn liefde voor het dorp Noordwolde. De plek waar hij opgroeide en waar de meeste van zijn vrienden wonen. Hij heeft het prima naar zijn zin heeft in de nieuwbouwwijk van Tuk, maar wil desondanks bij de eerst mogelijkheid samen met zijn vriendin terug keren naar het vlechtersdorp. Op de fiets naar zijn werk zal er dan niet meer in zitten, schat hij in. Maar met een Lamborghini onder zijn gat, zijn ultieme droomauto, komt hij ook wel in Kallenkote.