Echtpaar Hoogstraaten: ‘Hopelijk laatste update’

Oosterwolde - Het echtpaar Hoogstraaten, de schrijvers van het feuilleton in de Nieuwe Ooststellingwerver en de Stellingwerf, zit door de strenge corona-maatregelen al vijf maanden in gedwongen isolatie in Spanje. Het einde lijkt in zicht, al is niets zeker.

Vorige week zagen we op tv hoe minister Blok de eerste toeristen op Schiphol uitzwaaide. Even later lazen we dat een echtpaar, dat al vanaf het begin van de lockdown op 15 maart vastzit op het Canarische eiland Lanzarote, nog steeds niet terug kan naar Nederland omdat er geen vliegtuig die kant op komt. De door Buitenlandse Zaken geboden repatriëringsvlucht was fysiek onhaalbaar voor hen, een situatie die we maar al te goed kennen. En intussen zitten niet alleen wij, maar ook nog duizenden andere Nederlanders ergens vast in het buitenland, o.a. in Marokko. Het zwaaien van de minister bezorgde ons dan ook een dubbel gevoel, zeker omdat hij in een interview vermeldde dat gestrande toeristen ‘deze keer’ niet meer zouden worden gerepatrieerd.

Transavia

Vorige week hoorden we dat Transavia in juli de vluchten op La Palma zal hervatten. We hebben de eerste vlucht die hier arriveert terug naar Schiphol geboekt. Toch geeft Transavia geen garantie voor het doorgaan van onze vlucht en kunnen datum en tijd nog worden veranderd, zelfs op de dag van vertrek. Bij onze ticket zit een link naar een site om dat zelf in de gaten te kunnen houden. Het hangt af van allerlei onvoorziene omstandigheden die in het corona-tijdperk nu eenmaal schema’s op zijn kop kunnen zetten. Dat gaat dus weer onplezierig spannend worden. Voor de zekerheid houden we ons huis en onze huurauto wat langer aan, zodat we niet opeens terechtkomen in een horror scenario waarin onze vlucht op het allerlaatste moment wordt geannuleerd en we opeens zonder auto en zonder onderdak zitten.

Vragenformulier

Op papier is Spanje sinds zondag weer open voor toeristen. Die moeten dan geen probleem hebben met een anderhalve-meter-afstand-mondkapje-vakantie, met restaurants die slecht zijn bevoorraad, met stranden die door touwen in vakken zijn verdeeld en met een drievoudige gezondheidscontrole bij binnenkomst. Die bestaat uit het invullen van een uitvoerig vragenformulier, opname van de lichaamstemperatuur en een visuele controle door personeel van de Sanidad Exterior. Bij verdenking van Corona volgt direct transport naar een ziekenhuis. Prettige vakantie!

Bewegingsvrijheid

In onze update van 25 mei beschreven we hoe we over nog lege wegen over een door toeristen verlaten eiland reden en dat het ons een aparte ervaring leek om La Palma weer uit de corona-slaap te zien ontwaken. Om eerlijk te zijn is er nu, na bijna een maand, niet eens zo heel veel veranderd. De noodtoestand is sinds zondag opgeheven en we hebben onze bewegingsvrijheid volledig terug. De toeristen zijn echter nog niet terug, en dus zijn de terrassen en restaurants langs de boulevard in Puerto Naos nog grotendeels gesloten. Begrijpelijk, want het grote hotel aan het einde van de boulevard heeft zijn deuren nog niet geopend en zal ook de hele maand juli nog dicht blijven.

Houten pinnen

Op het strand ligt hier en daar een zonaanbidder in een van de met touwen afgezette vakken, elk bestemd voor een maximum aantal personen. Om op zijn plek te kunnen komen moest hij een afgezette, eenrichtingsverkeer looproute volgen. Ook voor het verlaten van zijn vak is zo’n looproute uitgezet. Uit een bak kan hij houten pinnen meenemen die in het zand kunnen worden gestoken om zijn veilige territorium beter af te kunnen bakenen. Zeventig plussers worden niet verondersteld lang op het strand te verblijven. Voor hen is een speciaal vak aan de zijkant afgebakend, met een bord waarop te lezen valt op welke tijden zij verwacht worden. Ronduit bizar!

De tekst gaat verder na de foto.

Ontsmet

Veiligheidsbeambten en Rode Kruis medewerkers zien erop toe dat alles volgens de regels verloopt. Zo ziet een Spaans strand er tijdens het ‘nieuwe normaal’ dus uit. Een stukje verderop, bij Charco Verde, hetzelfde beeld. Alleen op het strand van Tazacorte ontbreken de touwen en de vakken, maar daar wordt de badgast verondersteld op een van de op gepaste afstand geplaatste strandstoelen te gaan liggen. Die worden na elke gebruiker ontsmet en van een nieuwe sticker voorzien.

Gelukkig verandert dit beeld in het weekend, vooral op zondag. Dan komen de Palmeros zelf naar het strand, met de hele familie en een goed gevulde, blauwe koelbox. Dan komt er weer even iets van de vertrouwde levendigheid en gezelligheid terug.

Levendigheid

In Los Llanos, de tweede stad van het eiland, is die levendigheid ook op doordeweekse dagen al terug. Alle winkels zijn weer open, al mag je er alleen naar binnen met mondkapje op en na je handen te hebben ontsmet. Ook op straat dragen de meeste mensen een mondkapje. Die zijn in alle winkels en openbare ruimtes verplicht en ook buiten, als het houden van voldoende afstand moeilijk is. In veel supermarkten wordt bij binnenkomst zelfs je temperatuur gemeten.

Vrolijke kelner

De terrassen zijn wel open, maar tellen niet veel bezoekers. Toch is de sfeer ontspannen en zijn bekenden die we tegenkomen opvallend positief. Alex, de altijd vrolijke kelner van het grootste terras op het Plaza de España, heeft tijd genoeg voor een praatje en vertelt hoe blij hij is dat hij tenminste weer kan werken. Dat bestaat vooral uit het regelmatig controleren of er niet toevallig bezoekers zijn neergestreken bij een van de tafeltjes, wat zelden het geval is. Miguel, de eigenaar van een restaurant en een “bed and breakfast” heeft ook nog niets te doen en maakt met zijn dochter een ommetje. Ze zijn verbaasd dat we er nog zijn, maar ook blij dat we er goed doorheen zijn gekomen. Hem durven we daarover niets te vragen omdat het antwoord waarschijnlijk pijnlijk zal zijn. Zoals zoveel horeca-ondernemers heeft hij maanden niets meer verdiend en houdt het waarschijnlijk alleen vol omdat de regering financiële steun geeft. Mits het niet nog veel langer gaat duren!

Datzelfde verhaal geldt voor iedereen die werkt in de toeristenindustrie, de voornaamste bron van inkomsten hier. Armoede ligt voor veel mensen op de loer en we zagen bij de afvalcontainers van een supermarkt mensen met plastic zakken op hun beurt staan wachten om er nog iets eetbaars uit te kunnen halen. Een heel triest gezicht.

Gordijnen

Maar de Palmeros zijn trots en laten zich niet snel kennen. Angeles, die ons huis en de omliggende tuin onderhoudt en beheert, maar in de zomermaanden ook werkt als brandwacht en boswachter hoog in de bossen op de vulkaanhellingen, vertelde openhartig dat ze al maanden niets meer had verdiend. Daardoor had ze geen geld meer om onze keukengordijnen, die door de zon waren verteerd, te vervangen. Geld daarvoor geven was geen optie, daarvoor kennen we haar te goed. Zelf die gordijnen vervangen zou kunnen, maar die zou ze beslist willen terugbetalen, want wij waren hier gasten. We kregen daar ook de kans niet voor. De volgende dag stond ze onverwachts toch voor de deur, met nieuwe gordijnen, die ze meteen ophing. Ze had er alle tijd voor, want Marianne geeft twee keer per week de planten in de tuin water. Dat scheelt haar heen en weer rijden en minstens een uur werk per keer. Zo kunnen we iets terug doen voor de corona-korting op onze huurprijs. Ze had ook een plastic tas met avocado’s en fruit uit de tuin van haar moeder meegenomen, met de hartelijke groeten.

De Witcher

Marianne en haar moeder zijn leeftijdgenoten en jarig in dezelfde maand, hebben ze ontdekt toen ze een keer met haar dochter meekwam. Dat schept een band. Ze was apetrots op Angeles, want die had het toch maar voor elkaar gekregen om een figurantenrol te bemachtigen in de Netflix-serie De Witcher, toen daarvoor op La Palma opnames werden gemaakt. Via Whatsapp beleefden we er wat van mee en de scenes waarin zij in beeld komt heeft ze ons opgestuurd, met een pijltje, zodat we haar niet kunnen missen. Een ding weten we wel zeker: Angeles gaat het uiteindelijk wel redden, hoe lang de post-corona crisis hier ook duurt.

Of wij het nog gaan redden als Transavia voor de zesde keer onze vlucht annuleert, is nog maar de vraag. We zijn hier op 14 januari gekomen om twee maanden te overwinteren. Net voor onze terugvlucht ging het luchtruim op slot. Als we begin juli terug kunnen vliegen, verblijven we hier dus bijna een half jaar.

Stress

Inmiddels is er een alternatieve, dure vliegroute, met een riskante overstap in Madrid, waarbij de bagage tussentijds moet worden opgehaald en er helemaal opnieuw moet worden ingecheckt. De kleinste vertraging of annulering van een vlucht betekent overnachten op het vliegveld of zelfs daarbuiten, met alle ellende van gezondheidscontroles, waarvoor dagelijks ellenlange rijen staan. Dat geeft teveel stress en is dus geen optie. Dan liever een week wachten op de rechtstreekse vlucht van Transavia. Als die tenminste komt.