Reint Oostra wint De Gouden Pluim

Oldeholtpade - Met een grote voorsprong op de overige vier genomineerden heeft Reint Oostra de door de Stellingwerf in het leven geroepen Gouden Pluim gewonnen.

De Wolvegaster is al sinds 1963 als vrijwilliger in allerlei functies actief voor korfbalverenging SCO uit Oldeholtpade. In 2011 was hij mede-oprichter van de voedselbank Weststellingwerf. Van de in totaal 959 uitgebrachte stemmen veroverde Oostra er 417. Met 250 stemmen eindigde Henk Bron, actief voor de Oudheidkamer, op de tweede plaats. ‘Vrijwilligerswerk doe je graag als je er plezier aan beleeft. Anders houdt het op’, zegt de 73-jarige Oostra, die als winnaar van de Gouden Pluim een oorkonde, bloemen en waardebonnen ontvangt. De overhandiging vond plaats op de accommodatie van SCO, de locatie waar het oud-schoolhoofd ontelbare uren als vrijwilliger in touw was en nog steeds is.

Lintje of waardering

Wie hem heeft genomineerd voor de Gouden Pluim weet Reint Oostra niet. Dàt hij werd voorgedragen kwam als een verrassing. Het winnen van de Gouden Pluim vindt hij leuk, maar niet meer dan dat. ‘Als je vrijwilligerswerk doet voor een lintje of waardering, hou je het niet zo lang vol.’

Oostra, die als dreumes met zijn ouders van de Meenthe bij Noordwolde naar Oldeholtpade verhuisde, weet waarover hij praat. Hij zet zich al bijna 60 jaar in voor de korfbalclub SCO.

De korfballer had net niet voldoende technische bagage om een vaste speler van het eerste te worden. ‘Ik moest het meer van mijn inzet hebben.’ Tweelingbroer Hendrik en (stief)broer Geert van der Helm speelden wel vast in de hoofdmacht. Oostra maakte de opkomst van het (zaal)korfbal mee. In de winter werd er soms in een manege gespeeld of op de betonnen vloer van de Frieslandhal. Ook spelen op gravel was geen uitzondering.

De accommodatie in Oldeholtpade stelde weinig voor. ‘En kijk nu eens’, zegt de trotse clubman terwijl hij vanuit de bestuurskamer uitkijkt op de kunstgrasvelden met verlichting. ‘Dat wordt tegenwoordig allemaal normaal gevonden.’

Geen douches

Oostra weet wel beter. Hij herinnert zich de schuren en de materiaalhokken waar de spelers en speelsters zich vroeger moesten omkleden. Een kraan of pomp was al een luxe, douches waren er niet. De dames konden zich achter een houten schot omkleden.

Van 1968 tot 1975 was Reint Oostra voorzitter van SCO. Na zijn aftreden bleef hij actief als bestuurslid. Binnen de club zijn weinig taken waarover Oostra niet uit eigen ervaring kan meepraten.

Als 73-jarige fluit hij nog wekelijks wedstrijden. Vroeger floot hij tot in de eerste klasse, tegenwoordig leidt hij met veel plezier jeugd en de lagere seniorenteams. Het fluiten van de jeugd vindt hij het leukste om te doen. ‘Kinderen kun je nog iets leren en coachen.’ Het komt vaak voor dat jeugdcoaches langs de lijn bewust het coachen aan de ervaren arbiter overlaten. ‘Jij regelt het wel binnen de lijnen’, krijgt Oostra dan te horen.

‘Soms stelt een coach geen prijs op mijn adviezen. Dat vind ik dom. Ik sta er als scheidsrechter immers het dichtst bij.’ De arbiter wil de kinderen in de eerste plaats lekker laten sporten.

Geen verdienste

Dat hij op zijn leeftijd nog wekelijks als arbiter actief is, vindt Oostra geen verdienste. ‘Dat is niet knap. Het is je gegeven als je het fysiek en mentaal nog aankan.’

Wat ziekte met iemand doet, werd hem pijnlijk duidelijk toen zijn tweelingbroer Hendrik een herseninfarct kreeg. Daardoor kon hij zich niet meer uiten. ‘Dan stort je hele wereld in.’

Niet maakbaar

Het leerde hem ook dat alles niet maakbaar is. ‘Je hebt gewoon geluk of pech in je leven.’ In 2008 vroeg de vier jaar geleden overleden Hendrik voor zijn tweelingbroer een koninklijke onderscheiding aan. Het verzoek werd gehonoreerd en Oostra is sindsdien Lid in de orde van Oranje-Nassau.

Het lintje op zich zegt de bevlogen clubman weinig. Het lintje ligt in zijn bureau. De uitreiking in de SCO-kantine tijdens een ledenvergadering vond hij wel een bijzonder moment, dat indruk heeft gemaakt.

Als directeur van de Tuindorpschool maakte hij leerlingen enthousiast voor de korfbalsport èn voor SCO. Het leverde de club vaak nieuwe aanwas op. ‘Ik heb alle Frieswijkjes op school gehad’, geeft hij aan dat het geen toeval is dat de korfbaltalenten allemaal in Oldeholtpade de beginselen van de sport hebben geleerd.

Al meer dan 25 jaar schrijft Reint Oostra voor de Stellingwerf de verslagen van SCO. Vroeger reisde hij zowel uit als thuis mee met het eerste. Tegenwoordig bezoekt hij hoofdzakelijk de thuiswedstrijden. Als voorzitter van de regionale werkgroep talentontwikkeling binnen het Nederlands Korfbal Verbond en als medeorganisator van het grote jaarlijkse Weststellingwerfse schoolkorfbaltoernooi is het niet alleen SCO dat van zijn korfbalervaring profiteert.

Bij zijn trouwen werd echtgenote Wimke al gewaarschuwd door mensen die de bruidegom goed kenden: ‘Je trouwt niet alleen met Reint, maar ook met de korfbalsport.’

Voedselbank

De Gouden Pluim dankt Oostra ook voor zijn inzet voor de Voedselbank Weststellingwerf. In 2011 was hij daar mede-oprichter van. ‘Het liefst zou je willen dat er helemaal geen voedselbank nodig was, maar de realiteit is anders. Met de voedselbank worden veel gezinnen met weinig geld geholpen. Mensen moeten vaak eerst hun schaamte overwinnen voordat ze binnenstappen, maar daarna zien ze dat ze lang niet de enige zijn.’

Oostra zit in het bestuur van de voedselbank en is regelmatig aanwezig op de werkvloer. Het geeft hem voldoening en hij is graag onder de mensen. Om alles draaiende te houden, zijn de ongeveer 25 vrijwilligers die bij de voedselbank werken broodnodig. Dat er tussen het bestuur en vrijwilligers geen afstand bestaat, vindt hij heel belangrijk. Daarom staat hij geregeld zelf ook op de werkvloer. ‘We komen voor de gezelligheid.’

Naast de vele uren die SCO en de Voedselbank opslurpen, bespaart Oostra tijd door bijna nooit televisie te kijken. ‘Dat boeit me totaal niet.’ Maar ’s morgens voor tien uur moet niemand hem storen. Dan leest hij uitgebreid de Leeuwarder Courant of de Stellingwerf. Zoals vandaag als hij prominent op de voorpagina prijkt.