Het moderne leven
Door Misja Boonzaayer

Dus… uitsterven

Ik heb een tante. Precies één tante. Ja, ook wat aangetrouwd spul, maar ik heb één echte tante. En die tante, die is me er eentje. Mijn tante is na afloop van een feestje altijd een graag besproken onderwerp.

Omdat ze altijd graag over je kleding wrijft, omdat stof zo lekker voelt. Omdat ze na al die jaren nog steeds in staat is om je te begroeten met de tekst ‘geef je tante eens een kusje’. Waardoor je je instant weer even negen voelt. 

Omdat ze, al met al, een beetje typisch is. Wat ik overigens op alle positief denkbare manieren bedoel. Mijn tante is gewoon enig in haar soort.

Ik zou kunnen stellen, dat types als mijn tante met uitsterven bedreigd zijn. Maar ja, als je dat bent, dan ben je dus ook al lang niet meer enig in je soort. Want neem bijvoorbeeld – ik deel het even groots in – alle dieren en planten op deze aarde. Van de acht miljoen soorten, sterft een miljoen uit. Je staat er als plant of dier dus bepaald niet alleen voor, met dat uitsterven.

Daar hebben wij – mensen – de afgelopen jaren hard aan gewerkt, aan dat uitsterven van die planten en dieren. Niet alleen omdat ons soort – de mens, inclusief mijn tante – eigenlijk min of meer een plaag aan het worden is, vooral omdat we een heel uitgesproken mening hebben over hoe de wereld eruitziet. Bijvoorbeeld wanneer al die andere soorten beschouwd kunnen worden als plaag. En die spuiten we dan dood.

Dus als je een leuk buxushaagje om je aangeharkte tuin hebt aangelegd (en je houdt ook een beetje van je buxushaagje, en wenst hem een lang leven), dan is de buxusrups ontegenzeggelijk een van je grootste vijanden. Die je met goed fatsoen en een schoon geweten dood kunt spuiten.

Dat je daarmee allerlei andere soorten op jouw beurt weer bedreigd, zoals jonge vogels, dat is een heel vervelende bijkomstigheid waar we op korte termijn maar eens een slim middel voor moeten ontwikkelen. Want als ons soort – de mens – érgens goed in is, dan is het wel omdenken. Van de bijkomstigheden een nieuwe hoofdzaak maken. Dan gaan we vogels die met uitsterven bedreigd worden redden! Jonge-vogel-opvang-huizen bouwen. Lenie ’t Hart bellen!

We zouden ook van de buxusvlinder kunnen gaan houden. Een optie die boswachter Arjen opperde. Je weet wel, die uber-boswachter die per ongeluk bekende Nederlander werd. Ook enig in zijn soort. Misschien een beetje een vreemde tante, maar hij heeft wel goede ideeën.